|
Op maandag, 18 augustus 1947,
vierde men in Zogge de gouden bruiloft van Polydoor Quintelier en Emma
D'Hooghe.
Dat er iets te vieren was kon je in
gans het dorp zien. Overal hingen er papieren versieringen aan de
huizen. Iedereen deelde blijkbaar mee in de feestvreugde. De warme
augustuszon was eveneens van de partij en de feestvierders werden
overgoten met een overdosis zonnestralen.
De twee jubilarissen hadden besloten
om 's morgens naar de vroegmis te gaan en daar te communiceren, op die
manier bewezen zij dat ze nog van de "oude stempel" waren, als
nagedachtenis aan hun voorouders, godvrezende diepgelovige Vlaamse
boeren..
Te 10 uur werd dan de eigenlijke
jubelmis opgedragen, waarna de stoet, naar de toneelzaal ging, die
dienst deed als receptiezaal, daar de parochie Zogge tamelijk ver van
Hamme-Centrum ligt. Als we iets over de stoet willen zeggen, laten we
dan vermelden dat het in Zogge gebeurde en dan weet iedereen in
de omtrek dat het weerom iets origineels en kluchtigs was. Een aantal
dorpsgenoten stapten mee in de stoet en stelden enkel momenten voor uit
het leven van Polydoor en Emma.
Na de toespraak van dhr De Graeve, die
dhr Burgemeester verving, nam E.H. Pastoor het woord. Hij begon met een
warme hulde aan de jubilarissen. In de veronderstelling dat hij door het
Ministerie zou zijn afgevaardigd, dan zou hij wel twee decoraties willen
uitreiken aan Polydoor, die dag en nacht moest zwoegen en zelfs de zware
arbeid op de Franse velden niet ontzag om zijn talrijk kroost in leven
te houden. |
Hij legde er nadruk op dat bijzonder de Staat dankbaar moest zijn aan
deze stille helden, die, tussen haakjes gezegd, door hun talrijk gezin
toch de grootste lastenbetalers zijn!
Stille helden; ook Emma was dat.
Hoeveel moeders herinneren zich niet die engel, die hen als vroedvrouw
het leven, en dat van hun kind redde? En E.H. Pastoor vroeg dan of ook
Emma geen twee decoraties verdiende, waarop uit de zaal tientallen
riepen: 'Neen, drie, drie!'.
Polydoor Quintelier, die nog flink ter
sprake is, dankte in de eerste plaats God, omdat hij hen tot nog toe
zovele jaren van geluk geschonken had, en voor deze dag dankte hij E.H.
pastoor, het Schepencollege, dhr P. Van Cauteren en allen, groot en
klein, die bijdroegen tot dit volkse feest. waarvan zij, jubilarissen,
de eer hadden het middelpunt te zijn. En om te sluiten gaf hij aan
iedereen de raad steeds menslievend te zijn, want, daar waar
menslievendheid koningin is, daar is de vrede koning !
Na deze plechtige feestzitting, waarop
de erewijn werd geschonken, marcheerde de stoet nogmaals door de
parochie. Een stevig feestmaal deed familie, buren en vrienden van het
Gouden Bruiloftspaar verbroederen. Om 18 uur werd door een plaatselijk
muziekkorps een serenade gebracht waarna de geschenken werden afgegeven.
We zouden aan onze plicht van berichtgever te kort schieten, moesten we
zwijgen over de ontelbare pinten lekker brouwsel, die verdwenen in de
keelgaten
van de feestvierende Zoggenaars en genodigden.
Verslag: Reporter 17
Foto: Fam Quintelier-Vercammen |
