'De kerk van Zogge is niet alleen de kern van de parochie, maar ook het middelpunt van de wereld.' Zo dacht Willy Boon er over, al die jaren dat hij in Zogge een onbezorgde jeugd doormaakte.

'Zogge, het dorp waar iedereen iedereen kende, waar de kaatssport als nergens anders floreerde, waar de duivenmelkers de pannen van het dak speelden en waar in de cafés tot een stuk in de nacht werd gekaart, dat was mijn biotoop. Dat was voor mij het begin en het einde van de wereld.' getuigt Willy Boon.

Willy Boon, nu woordvoerder bij de zuivelcoöperatie Belgomilk in Kallo, spreekt nog met gloeiend enthousiasme over zijn jeugdjaren in het landelijke Zogge waar hij nu al meer dan 30 jaar vertrokken is, maar waar hij nog -graag terugkeert. Zeker omdat zijn moeder er nog altijd woont,

Zogge

'Ik denk vooral met nostalgie terug aan het kaatsgebeuren van destijds in Zogge. Mijn vader was voorzitter van de kaatsclub en ik zelf was als jonge man een bedreven kaatser. Heel de parochie leefde toen met die volkssport mee: 6 à 700 toeschouwers bij een topmatch, was toen niet ongewoon. De kaatsploeg was de trots van Zogge en in heel het rond bekend en geducht.' 'Naast hei kaatsen was er ook de duivensport. Jarenlang heb ik met 'constateurs' rondgezeuld van het ene hok naar het andere café. De dorpsherbergen dat wonen in mijn jeugd de 'discotheken van deze lijd' maar dan zander drugs en helse muziek. Daar werd uitsluitend gekaart en gebiljart. Ik zelf heb een groot stuk van mijn jeugd doorgebracht bij Mien van Dorkes in de bevolkingsre­gisters was dat Domien van Theodoor De Wilde bij wie heel wat jeugd over de vloer kwam omdat Mien veel schoon (vrouw)volk in huis had. Ik herinner mij ook nog de talloze kaartavonden bij Achiel Segers, de vroegere koster.'
 

Landelijk milieu

Willy Boon, nu 55, zoon van een boekhouder, kreeg zijn eerste onderricht in de dorpsschool van Zogge. Nadien trok hij naar het college in Dendermonde om later aan de Sociale School in Gent af te studeren als maatschappelijk werker, dat toen nog 'sociaal assistent' heette.

De jeugdclub Okee in Wachtebeke, een van de eerste officiële jeugdhuizen in Vlaanderen, werd zijn eerste werkterrein. Na zijn huwelijk met de dochter van een bloemist uit Lochristi kwam hij voor het eerst in contact met het landelijk milieu van boeren en tuinders. Zo werd hij in