Hamme Zogge, Moerne

François B. die er in zijn vrije tijd een hele kudde schapen op na houdt deed vandaag zaterdag in alle vroegte een hele eigenaardige ontdekking.
We laten deze herder, niettegen-staande het feit dat hij nog steeds niet bekomen is van zijn ontdekking zelf aan het woord.
"Gisteravond bleek er bij de telling van mijn kudde een schaap te ontbreken. Ik had zo een donkerbruin vermoeden dat Lowietje, want zo heet de verloren gelopen telg van de schapenfamilie, op een of andere manier afgedwaald was en zo het contact met de rest van de troep verloren had. Omdat de schemering reeds ingetreden was besloot ik om 's anderendaags op zoek te gaan in de omgeving van de Moerne. Deze morgen was ik dus bij het opkomen van de zon op weg met mijn fiets. Ik moest niet lang zoeken naar het verloren schaap, toen ik in de buurt van de Balsloot kwam zag ik dat Lowietje zich, - zoals gewoonlijk méér begaan met het vullen van zijn buikje dan met datgene wat er in zijn omgeving gebeurt - stond tegoed te doen aan de malse grasstengels op de oever van deze diepe sloot waarover de mensen van alles vertellen".
Na een kleine adempauze gaat onze gelukkige vinder verder met zijn ongelooflijk klinkend verhaal.
"Toen ik naderbij kwam om het schaap vast te maken hoorde ik echter iets of iemand spartelen in het water van de Balsloot. Het bleek een groot dier te zijn dat op één of andere manier verstrikt geraakt was in de combinatie van rietstengels en algen die daar welig tieren".
François, die, behalve een uitgebreide kennis van alles wat met schapen en kuddes te maken heeft, ook nog een paar zinnige dingen kan vertellen over de evolutieleer, zag onmiddellijk dat het dier in nood een Coelacanth was,

een diersoort die men reeds lang uitgestorven waande en die nu bij tijd en wijle her en der opduikt.
Onze herder spoedde zich naar huis om een teil te gaan halen en zo het dier in nood te helpen..
Terug op de vindplaats gekomen bleek er van spartelen echter niet veel sprake meer te zijn. De Coelacanth lag er maar stilletjes bij.

Omdat anders niemand uit het dorp zijn verhaal zou geloven, besloot hij het gevonden exemplaar mee te nemen naar huis. Er kwamen een paar truken van de Zwarte Madam aan te pas vooraleer François met zijn fiets en de twee dieren de terugtocht kon aanvatten.
Enkel vroege voorbijgangers en wandelaars keken maar raar op toen ze de herder met zijn fiets zagen afkomen. Van rijden was er geen sprake. François liep aan de linkerkant, het schaap volgde gedwee langs de rechterkant van het rijwiel. Bovenop de fiets, balancerend op het stuur en het zadel, stond de overmaatse teil. De Coelacanth, die duidelijk veel te groot was hing met kop en staart, respectievelijk vooraan en achteraan over de rand van het recipiënt. Het leek net of de Coelacanth zelf probeerde te fiets te besturen. Zonder ongelukken bereikte het drietal zo de woning van François.

"Vanavond krijgen mijn dorpsgenoten de mogelijkheid om te zien wat ik gevonden heb. Tussen 19 en 20 uur wordt de gevonden Coelacanth tentoongesteld in de parochiezaal van het dorp. Ik zou echter wel aan de belangstellenden willen vragen om zoveel mogelijk ijsblokjes mee te brengen, dit om de vangst zo lang mogelijk vers te houden" besluit de trotse en fortuinlijke vinder.

Hakim